De Julius Ruis Set is in een verzameling van 400 Julia Sets. Deze worden op een computerscherm van 640 x 480 pixels afgebeeld in een raster van 20 x 20 stuks. Uit deze presentatie blijkt dat de 400 Julia Sets exact de contouren aangeven van de Mandelbrot Set.

1. De polynomen Pc(z) = z^α + c, met α >0

2. De inverse polynomen Pc(z) = z^α + c, met α<0

3. De transcedente functies: complexe sinus, cosinus, en tangens, en e^z

Als vertrekpunt nemen we de functie Pc(z)= z^2 + c, waarbij c een complex getal is waarvoor geldt dat c = a + i.b, met a als x-ordinaat en b als y-ordinaat. Uit de literatuur is bekend dat voor de M Set geldt dat -2<x<0,25. Voor de duidelijkheid van de presentatie kiezen we een vlak dat wordt begrensd door -2,08<x<1,12 (totaal 3,2) en -1,2<y<1,2 (totaal 2,4) Deze ruimte verdelen we in een raster van 20 x 20 = 400 vakjes. In elk van deze vakjes drukken we zeer verkleind de Julia Set af waarvoor de (a,b) van c overeenkomt met de (x,y) van het middelpunt van dat vakje.

Voor de JR Set zijn hiermede de eerste twee dimensies vastgelegd.

Kenmerkend voor de totstandkoming van een Julia Set is een iteratie van de gekozen functie totdat de uitkomst daarvan een bepaalde waarde heeft bereikt. Het aantal iteraties om die waarde te bereiken noemen we 'k'. Aan deze 'k' koppelen we kleuren in de volgorde van de regenboog (of golflengte als u wilt). We laten deze k lopen van 1 t/m 15 (dit om praktische redenen: in de programmeertaal basic zijn op eenvoudige wijze 15 kleuren gedefinieerd). Daarmee is de derde dimensie vastgelegd.

De volgende dimensie betreft de genoemde waarde waarmee de uitkomst van de functie na elke iteratie wordt vergeleken. We noemen deze waarde P1, zijnde een getal tussen 1 en 0. De gebruikte computer kan getallen aan tot 1E-45.

De waarde P1 is bepalend voor de structuur van de binnenkant van de opgevulde Julia Set. Voor punten van de uitgevulde Julia Set kunnen we eveneens een iteratie laten plaatsvinden totdat ook hier de uitkomst een bepaalde waarde heeft bereikt, lopend van 1 tot oneindig. Deze waarde voor de uitgevulde Julia Set noemen we P2. De gebruikte computer kan getallen aan tot 1E+38.

De volgende dimensie betreft de grootte van de Julia Set. Het scherm dat wordt gebruikt bestaat uit 640 x 480 pixels. Als kleinste grootte nemen we 32 x 24 pixels. Tussen deze twee uiterste waarden kiezen we 20 evenredige stappen, oplopend van 1 x 32 bij 1 x 24 tot 20 x 32 bij 20 x 24.

Voor de presentatie van de JR Set moeten we aangeven met welke x- en y-waarden de randen van het scherm overeenkomen. Door deze constructie kunnen we de JR Set in zijn geheel als het ware inzoomen en uitzoomen. De Vergrotings/verkleinings Factor (VF) drukken we uit in stappen t.o.v. de voor elke functie te bepalen standaard x/y-waarden (deze zijn voor de functie Pc(z)=Z^2 + c bovenstaand gegeven).We kunnen de x/y-grenswaarden vergroten in 10 stappen van elk 2/1,5 en verkleinen in 10 stappen van elk 0,05/0,0375.

Binnen de gekozen grootte van de afbeelding kunnen we de Julia Set zelf vergroten en verkleinen. De binnen-buiten grens van de Julia Set loopt hierbij respectievelijk naar de rand van de afbeelding toe c.q. loopt van de rand weg en dus naar het middelpunt toe. Dit noemen we in het programma VDZ (V = Vergroting/Verkleining) en DZ=DX/DY, waarbij D staat voor delta). We zoomen in met stappen van 0.1 van 1 naar 0.1 en zoomen uit met stappen van 0.1 van 1 naar 2.

Voor het presenteren van Awareness projecteren we in de JR Set de bijbehorende M Set. Deze nieuwe set noemen we de JRM Set. Deze heeft zijn eigen aanvullende dimensies.